Sırtta ev kurarken

Mardin’in eski sokağı dar ve yokuştur. Karşı duvar yakındır. Sokağa geniş bir cam açmak ova vermez. Karşı evi ve kışın sırtın rüzgârını içeri alır. Görüş güneydedir. Ova oradadır. Açıklık o yöne, taşın kendi derinliğiyle kurulur.

Öğle güneşi yüksekteyken gölgeyi bu derinlik keser. Kışın güneş alçaktır; aynı derinlik ışığı odaya bırakır. İnce bir doğrama, yazın sıcağı camın dibinde tutar. Sokağa bakan delik küçük kalır.

Mardin taşı, şehrin kesildiği kalkerdir. Duvar bu taşın kendisidir. İnce bir plaka gibi başka bir yüzeye yapıştırılmaz. Kalın taş, günün sıcağını odaya akşama doğru bırakır. O saatte sırt soğumaya başlamıştır.

Taşın üzerine nefes almayan boya ya da çimento sıva çekilirse taş kabarır ve dökülür. Derz kireçtir. Beyaz mermer bu taşın yerine geçmez.

Eski evin çatısı düzdür ve üzerinde yürünür. Yaz akşamı burada oturulur. Kışın yağmur ve kar aynı yüze iner. Damın bir eğimi ve bir ağzı vardır. Su o ağızdan avludaki sarnıca iner. Eğimsiz dam, suyu taşın üstünde bekletir.

Kiremit çatı suyu indirir, ama damın terasını ve sarnıcın suyunu ortadan kaldırır. Ovada, güneye açılan geniş bir havuz, öğleden sonra güneşi cama geri verir ve bu şehrin sakladığı suyu açıkta tutar. Su isteniyorsa sarnıçta kalır.